به دست‌های کریمت کرم بدهکار است            برای گـفـتن مدحـت قـلـم بدهکار است

در احـتـرام تو باید چه گـفـت حـیـرانم            که لفظ پیش تو ای محترم بدهکار است

به محـضرت نرسیده گرفت حاجت را            گدا به جود تو چندین قدم بدهکار است

شکـوه خـاتـم تو ذکر حـسـبی الله است            به این عبودیتت کعبه هم بدهکار است

چـهـار وارث خود را به کـربـلا دادی            چهار شعر به تو محـتشم بدهکار است

غریب هستی و دنیا چقدر شرمنده است            که پای مرقد تو یک حرم بدهکار است